Mocne alkohole mają problem z bilansem. Piwo pozostaje w lepszej kondycji.

💬 Filiberto Amati: Branża mocnych alkoholi ma problem z bilansem. Piwo nie.
I nie chodzi tu o starzenie się trunku.

Najnowsze krótkoterminowe pozycjonowanie potwierdza to, co pokazały już wyniki za I kwartał: różnica między segmentami się pogłębia.

Gdzie widać największy potencjał wzrostu:

AB InBev:
→ Ryzyko wolumenowe jest przechylone w stronę pozytywnego zaskoczenia dzięki Mistrzostwom Świata 2026 i silniejszej Brazylii.
→ Premiumizacja oraz rozwój segmentu Beyond Beer nabierają rozpędu.
→ Opcjonalność platformy BEES jest nadal niedoceniana.
→ Akcje powinny zostać przeszacowane do poziomu 20x P/E.

Carlsberg Group:
→ Redukcja zadłużenia bilansowego jest niedoceniana przez rynek.
→ Wskaźnik P/E jest zbyt niski względem innych spółek piwnych.
→ Nowy program skupu akcji własnych jest prawdopodobny w 2027 roku.
→ Korzystna ekspozycja walutowa wspiera wyniki.

Campari Group:
→ Wyjątek wśród producentów mocnych alkoholi.
→ Organiczny wzrost sprzedaży w I kwartale rozczarował.
→ Ostatni spadek wyceny P/E wydaje się przesadzony.
→ Innowacje produktowe stwarzają potencjał pozytywnego zaskoczenia w II i III kwartale.
Bazowy wzrost na poziomie +4,4% nadal przewyższa konkurencję.

Gdzie narasta presja:

Heineken:
→ Bardziej niż konkurenci narażony na zakłócenia na Bliskim Wschodzie.
→ Niepewność wokół CEO ciąży na sentymencie inwestorów.
→ Mistrzostwa Świata będą mniejszym wsparciem niż w przypadku AB InBev.

Pernod Ricard:
→ Rośnie ryzyko obniżenia dywidendy.
→ Popyt końcowy pozostaje słaby.
→ Brak finalizacji transakcji z Brown-Forman zmienia kalkulację inwestycyjną.
→ Uwaga inwestorów ponownie skupia się na wysokim zadłużeniu — około 4,0x Net Debt/EBITDA.

Sygnał strategiczny:
Pernod Ricard potrzebował przejęcia Brown-Forman, aby zrównoważyć portfolio i rozłożyć obciążenie finansowe.
Bez tej transakcji presja bilansowa staje się główną historią inwestycyjną.

Piwo korzysta z silnych trendów wolumenowych.
Mocne alkohole mierzą się ze strukturalnymi wyzwaniami i rozczarowaniem w obszarze M&A.

Ta dywergencja nie jest zjawiskiem przejściowym.

Treść autorstwa Filiberto Amati.